شود نسبت به اينكه هيچ اقدامى براى پاكسازى بيمار انجام ندهيم بهتر است ، هنگامى كه اخلاط و آب‌هاى بىمصرف راه خروج نيابند به هرجا كه روزنه‌اى باشد سرازير مىشوند ، به بافت‌هاى پا اگر بريزند پاها ورم مىكند ، وقتى به بيضه‌ها مىريزند آن‌ها را پر از آب مىكنند . در برخى از اين بيماران هرجا را سوراخ كنيم حتى پهلوها و شكم را مىبينيم كه آب همراه با مقدار كمى خونابه خارج مىشود . اين آب‌ها و اخلاط سرگردان هر قدر داراى مادهء خبيث‌ترى باشند خطرناك‌ترند . اولين اثر مصرف داروهاى گياهى و روش‌هاى تغذيه‌اى طب ايرانى تسهيل مسيرها براى دفع اين اخلاط مىباشد . برخى از پزشكان كه مىدانند آب خوردن براى بيمار سودى ندارد بيمار را از مصرف آب منع مىكنند ولى در اين رابطه افراط مىورزند و به مريض توصيه مىكنند كه غذاى سفت مانند كباب و امثال آن بخورند ، با اين توجيه كه بدن پر از آب را بايد با مواد سفت آكند . در اين مورد برخى از بيماران مؤسسه به ما اعتراض مىكردند كه دكتر ديگرى گفته چرا اين‌قدر جوشانده و مواد آبكى به مريض مىدهيد و چرا توصيه به خوردن سوپ مىنمائيد ؟ در جواب عرض مىكنم اگر ما جوشانده و مايعات به بيمار مىدهيم در حاليست كه از طرف ديگر راه خروج مايعات اضافى را با مسهلات و مدرّات مناسب مىگشاييم . اين داروها و مايعات به دليل آنكه گشايندهء انسدادها هستند مورد توجه ما واقع شده و تجويزشان مىكنيم . اين كار قابل مقايسه با تجويز غذاى سفت نيست ، بيمارى كه دچار سيروز شده غذاى ساده را هم نمىتواند هضم كند پس چگونه خواهد توانست غذاهاى سفت و كباب را هضم كند . من به بيماران توصيه كرده‌ام در صورت عطش طاقت‌فرسا تنها مجاز به مصرف عرق باديان و عرق كاسنى و آب انار هستند و لاغير آن هم در شرايطى كه داروهاى جوشاندهء ضدّ سيروز كبدى مصرف مىشود و گدارهاى خروج مايعات و اخلاط كثيف در حال باز شدن باشد ، در